Erika ISENBORGHS, Notaris te Heist-op-den-Berg

 

Erika ISENBORGHS

Notaris te Heist-op-den-Berg

Huwen

Veel mensen dromen van jongs af aan over hun huwelijk. Als man en vrouw door het leven gaan… bij veel mensen staat het huwelijk symbool voor eeuwige trouw en liefde.

Toch is een huwelijk tussen twee mensen méér dan mooie woorden en romantiek. Het huwelijk is een overeenkomst waarbij zowel de echtgenoot als de echtgenote bepaalde rechten en plichten krijgen tegenover elkaar.

 

Het huwelijksvermogensrecht bepaalt op welke manier het vermogen van de echtgenoten “verdeeld” zal worden na een overlijden van één van de partners of na een echtscheiding. Er bestaan immers regels die bepalen welke goederen van wie zijn: van beide echtgenoten, gemeenschappelijk en onverdeeld, of van één echtgenoot alleen.

Alle getrouwde koppels zijn onderworpen aan een bepaald huwelijksstelsel, zelfs als ze geen huwelijkscontract hebben afgesloten. Sluiten koppels géén huwelijkscontract, dan vallen ze automatisch onder het “wettelijk” stelsel. Daarnaast kunnen ze kiezen om onderworpen te zijn aan het stelsel van “scheiding van goederen” of het stelsel van “de algehele gemeenschap”. Hiervoor moeten ze wel naar de notaris om een huwelijkscontract op te stellen.

Het gekozen huwelijksstelsel is een statuut; een kader waarbinnen koppels zelf nog afspraken kunnen maken. Ze kunnen echter geen beslissingen nemen die onverenigbaar zijn met de regels die verbonden zijn aan het gekozen huwelijksvermogensstelsel.

Juist omdat een huwelijksvermogensstelsel een grote invloed heeft op de vermogens van het koppel (en het bestuur ervan), kunnen zij steeds kiezen om van stelsel te veranderen. Dat kan zelfs tijdens het huwelijk. Ook hiervoor zal het koppel bij de notaris moeten aankloppen.

 

Sommige regels zijn op alle gehuwden van toepassing, ongeacht onder welk stelsel ze getrouwd zijn. Een huwelijkscontract mag dan ook geen bepalingen bevatten die in strijd zijn met deze “basisregels”.

Enkele van deze onveranderlijke regels zijn:

  • De verplichting om samen te wonen, trouw te zijn en hulp en bijstand te verlenen aan elkaar
  • De bescherming van de gezinswoning
  • De verplichting om bij te dragen in de lasten van het huwelijk, in verhouding tot zijn vermogen
 
 

Opgelet: Bij het wettelijk stelsel heeft een eigen of gemeenschappelijk “vermogen” niets te maken met de persoonlijke rekeningen op naam van één van de of beide echtgenoten. Dat een echtgeno(o)t(e) geld heeft staan op een bankrekening op zijn of haar naam betekent dus nog niet dat deze gelden behoren tot “zijn of haar vermogen” in de zin van het huwelijksvermogensrecht. De inkomsten zijn in principe gemeenschappelijk, zelfs indien de echtgenoten kiezen om hun inkomsten op hun eigen rekening te laten. De gelden op die beide afzonderlijke rekeningen zullen dus gemeenschappelijk zijn. Bij echtscheiding en bij overlijden zullen beide rekeningen in tweeën verdeeld worden, tenzij men kan bewijzen dat het eigen gelden zijn, bv. verkregen uit een erfenis.